Het programma Kans voor de Veenkoloniën is nu een jaar geleden van start gegaan. Begin juni 2015 stuurden we ons plan van aanpak naar het ministerie van VWS, met de aanvraag voor het eerste deel van het gereserveerde budget. Tijd voor een terug- en een vooruitblik dus, en dat is precies wat de stuurgroep in haar vergadering van 2 juni deed. De conclusie: er zit nog steeds, en steeds meer energie in het programma, en de wil om écht het verschil te maken in gezondheid is onverminderd groot.

Ontdekken

Omdat we het anders willen doen moet je veel ontdekken (we namen ruim de tijd voor een uitvoerige verkenning) en zelf bedenken (hoe bouw je uit bestaande verhoudingen nieuwe coalities ?). Er was tevredenheid over de organisatieopbouw, met een stuurgroep, een programmabureau, een denktank Zorg & Welzijn, een wetenschappelijke adviesraad, werkgroepen en nog veel meer. En de eerste concrete resultaten worden al zichtbaar.

1 jaar oud

Zichtbaarheid

Als je het anders wilt doen, mag je ook fouten maken om er van te leren. Dat geldt bijvoorbeeld voor die zichtbaarheid; wat er al gebeurt (en dat is veel) is nog onvoldoende naar buiten gebracht en gedeeld. We zijn overigens bezig met een inhaalslag op dat punt, maar moeten daarbij ook oppassen om niet teveel te focussen op korte termijn resultaten.

Beweging

De stuurgroep stelde verder vast dat het nogal lastig is om uit de ‘oude stand’ en structuren los te komen. Zo wordt Kans voor de Veenkoloniën nog te veel gezien als (extra) subsidiemogelijkheid, terwijl het programma bedoeld is om een innovatieve beweging op gang te brengen. ‘Geen projectencarroussel’ is nadrukkelijk het devies, wel het doorbreken van schotten en vastgelopen patronen. En natuurlijk de inwoner: die staat in de visie centraal maar is nog onvoldoende in beeld en aan zet. KANS 3, de derde werkconferentie (najaar 2016),  wordt dan ook niet toevallig aan die inwoner gewijd. Aanstaande woensdag (8 juni) vindt hierover een eerste brainstormsessie plaats mét inwoners.

Pioniersgeest

De (externe) gespreksleider stelde aan het eind van de stuurgroepbijeenkomst vast dat hij een ware pioniersgeest proefde, en de bereidheid ziet om elkaar op te zoeken en ook om risico’s te lopen.

Samengevat: goed uit de startblokken gekomen, nu naar buiten en met vertrouwen en lef de focus richten op de inwoner!

 

Edward Mackenzie,
programmaleider Kans voor de Veenkoloniën